แบบจำลองหุ่นทดสอบเป็นไปตามมาตรฐาน SAE J826-2002 สำหรับแบบจำลองรูปทรงหลังและสะโพกในเปอร์เซ็นไทล์ที่ 50

น้ำหนักบรรทุก: น้ำหนักบรรทุกรวมของอุปกรณ์คือ 44.5 กิโลกรัม

วิธีการทดสอบ: การจำลองการเข้าและออกจากเบาะนั่งของมนุษย์ ก) เตรียมหัวกระแทกที่ผลิตจากแบบจำลองหุ่นจำลอง 3 มิติที่สอดคล้องกับมาตรฐาน 50% SAE J826-2002 ห่อหัวกระแทกด้วยโฟมหนา 12 มม. และผ้าเดนิม และติดน้ำหนักที่เหมาะสมกับหัวกระแทกเพื่อให้มวลรวมคงที่ 44.5 กก. ข) ยึดชุดเบาะนั่งเข้ากับแท่นทดสอบการเข้า/ออกของมนุษย์จำลอง ปรับเบาะนั่งไปยังตำแหน่งการออกแบบ ตั้งโปรแกรมหุ่นยนต์เพื่อจำลองวิถีการเคลื่อนที่ของบุคคลที่เข้าและออกจากเบาะนั่ง:

1) หัวกระแทกเลื่อนในแนวนอนเข้าสู่ที่นั่งและจมลงประมาณ 25 มิลลิเมตรในแต่ละปีกด้านข้างของเบาะรองนั่งและปีกด้านข้างของพนักพิง หมุนหัวกระแทก 30 องศาเพื่อให้ส่วนหลังด้านในเข้าสู่ก่อน;

2) หัวทดสอบยังคงเข้าต่อไปจนกว่าเส้นกึ่งกลางของมันจะตรงกับเส้นกึ่งกลางของที่นั่ง;

3) หัวทดสอบค่อยๆ เคลื่อนที่เพื่อปรับตำแหน่งให้มั่นคงภายในเบาะนั่ง;

4) หัวทดสอบจมลงในเบาะนั่งจนกระทั่งน้ำหนักถึง 445 นิวตัน;

5) หัวทดสอบค่อยๆ เคลื่อนที่ไปตามพนักพิงที่มุมประมาณ 30 องศา ขณะที่รับน้ำหนัก 445 นิวตัน;

6) หัวกดยังคงอยู่ในที่นั่งภายใต้น้ำหนัก 445 นิวตันจนกว่าจะออกจากที่นั่งไปครึ่งหนึ่ง;

7) เมื่อหัวกดเคลื่อนออกจากเบาะนั่งไปครึ่งทาง มันจะเลื่อนไปตามปีกด้านข้างของเบาะรองนั่ง เมื่อหัวกดออกจากเบาะ ปีกด้านข้างของเบาะรองนั่งจะแสดงรอยบุบอย่างชัดเจน ความถี่ในการทดสอบ: 4.5 รอบ/นาที การทดสอบประกอบด้วย 15,000 รอบเพื่อจำลองการเข้าและออกของผู้โดยสาร สำหรับการทดสอบการกระแทกและการคืบ ให้ยึดชิ้นงานทดสอบเข้ากับแท่นของเครื่องทดสอบการกระแทกและการคืบ ปรับชิ้นงานให้เส้นกึ่งกลางของจุด H ตรงกับเส้นกึ่งกลางของก้นหรือหลังจำลอง ปรับความสูงของก้นหรือหลังจำลอง ก้นและหลังจำลองถูกกำหนดค่าตามข้อกำหนด 50% สำหรับก้นและหลังจำลองที่ระบุใน SAE J826—2002 แอมพลิจูดการสั่นสะเทือน (พีคถึงพีค) คือ 30 มม. การทดสอบการสั่นสะเทือนและการคืบใช้ตรวจสอบอายุการใช้งานเมื่อรับแรงล้าของโครงเบาะ โฟม และวัสดุหุ้มเบาะ ที่ความถี่ 100 รอบต่อนาที จะทำการสั่นสะเทือน 100,000 รอบบนเบาะรองนั่ง และ 50,000 รอบบนพนักพิง หลังการทดสอบ ตัวอย่างต้องไม่แสดงความผิดปกติใดๆ โครงเบาะต้องไม่มีรอยแตก โฟมต้องไม่เสียรูป และผ้าและวัสดุบุต้องไม่เสียหาย ค่าความแปรผันสูงสุดที่จุด H ต้องอยู่ในช่วงที่กำหนด การทดสอบความทนทานต่อการขัดสีของผ้าหุ้มเบาะสำหรับเบาะนั่งหุ้มหนังดำเนินการโดยใช้การทดสอบที่จำลองบุคคลเข้าและออกจากเบาะนั่ง การทดสอบเกี่ยวข้องกับ 15,000 รอบของเบาะทั้งหมดที่จำลองการเคลื่อนไหวนี้ หลังการทดสอบ ผ้าคลุมเบาะต้องไม่ฉีกขาด ไม่จับตัวเป็นก้อน ไม่หลุดลุ่ย หรือเผยให้เห็นวัสดุรองหลัง และต้องไม่มีความเสียหายใดๆ และตะเข็บต้องไม่ขาด